sábado, 7 de enero de 2017

TEMA 4: Deseño curricular

Deseño curricular

O deseño curricular é un factor moi importante no enfoque do ensino dunha materia. Trátase daquela parte do currículo que recolle a metodoloxía, as accións e o resultado de diagnóstico, a reestructuración e a organización dos proxectos. Pretende obter un proceso de aprendizaxe o máis eficaz posible e a avaliación continua deste posibilita o seu perfeccionamento.

O currículo é a regulación  dos elementos que determinan os procesos de ensino e aprendizaxe en todas as ensinanzas, e existen unha lista de elementos esenciais que todos os currículos da ESO e Bacharelato a nivel europeo deberán incorporar. Estes elementos son os seguintes: os obxectivos de cada ensinanza e cadensúa etapa, as competencias, os contidos, os estándares de aprendizaxe avaliábeis, os criterios de avaliación e a metodoloxía didáctica.

As competencias que será necesario reflectir no currículo son a comunicación lingüística, a competencia matemática e competencias básicas en ciencia e tecnoloxía, a competencia dixital, as competencias sociais e cívicas, o sentido de iniciativa e espírito emprendedor e conciencia e expresións culturais.

A competencia lingüística fai referencia á capacidade do estudante de expresarse sendo capaz de adecuarse aos distintos contextos. Así, os alumnos deberán ser capaces de saber expresarse en función da situación comunicativa, dos distintos rexistros, comprender o lido e saber recompilar e procesar a información e dar unha resposta apropiada dependendo da situación concreta esixida. Así como tamén poder desenvolver un pensamento crítico e construtivo do aprendido.

A competencia matemática e as competencias básicas en ciencia e tecnoloxía inclúe todos os coñecementos relacionados coas áreas científicas. Isto abarca tanto as propias áreas da materia, como a xeometría, álxebra ou estatística, e tamén todo o relacionado co uso do pensamento científico para analizar e interpretar resultados matemáticos. Ademais da resolución de problemas, da toma de decisións de cara o avance nos procesos científicos. Así como tamén o dominio das ferramentas tecnolóxicas.

A competencia dixital implica a habilidade á hora de saber utilizar os recursos e ferramentas dixitais, así como coñecer todas as vantaxes e riscos que conlevan, e ser capaces de seleccionar a información útil e verdadeira.

As competencias sociais e cívicas abarcan a comprensión e interiorización dos códigos de conduta na sociedade. Implican a comprensión dos conceptos de igualdade entre homes e mulleres e tolerancia con outros grupos étnicos e culturas. Así como tamén a importancia da solidariedade e da preocupación polos dereitos humanos e o benestar social.

O sentido da iniciativa e espírito emprendedor refírese á capacidade de ter éxito no ámbito laboral e persoal, sendo capaces de adaptarse aos cambios da sociedade e de atopar as mellores oportunidades para o seu futuro, así como de crear eles mesmos os seus propios proxectos.
E por último, en canto á conciencia e expresións culturais, esta área fai referencia a todo aquilo relacionado co respecto e aprecio pola cultura herdada, así como tamén coa capacidade de facer valoracións propias e aplicar a súa propia creatividade para desenvolver o arte.

O deseño curricular tamén reflicte os grados de concreción. O Goberno é o que dita as leis orgánicas e os reais decretos, o Ministerio de Educación e o Goberno Autónomo determinados decretos, ordes, resolucións e disposicións e os centros os proxectos educativos e curriculares e as programacións.

O Goberno do Estado impón os contidos comúns, os estándares de aprendizaxe avaliábeis e o horario lectivo mínimo do bloque de disciplinas troncais e específicas. Así mesmo tamén determina os criterios de avaliación final do logro dos obxectivos e as características das probas de avaliación final de secundaria e bacharelato.

O Goberno Autónomo complementa os contidos do bloque de disciplinas troncais, establece os contidos dos bloques de disciplinas específicas e de libre configuración autonómica, realiza recomendacións de metodoloxía didáctica, fixa o horario lectivo máximo que corresponde aos contidos das disciplinas específicas e de libre configuración, fixa o horario correspondente aos contidos das disciplinas dos bloques de disciplinas específicas e de libre configuración, complementa os criterios de avaliación dos bloques de disciplinas troncais e específicas e establece os criterios de avaliación das de libre configuración e establece os estándares de aprendizaxe avaliábeis relativos aos contidos das disciplinas de libre configuración.

Os Centros docentes teñen a liberdade de complementar contidos, deseñar e implantar métodos pedagóxicos e didácticos propios e de determinar a carga horaria.

En canto ás linguas estranxeiras, as horas veñen determinadas tanto na ESO como no Bacharelato polo Goberno central.

No que corresponde á Formación Profesional, recentemente introduciuse uha FP Básica de dous anos que ata agora non había. Os ciclos medios e superiores seguen da mesma maneira, coa novidade de que tamén se introduciu o ciclo dual, que inclúe formación en empresas.
Tanto como para os FP, como para a ESO e Bacharelato e para a EOI, se estandarizaron os niveis do marco europeo para cumprir coa normativa e se impuxeron os niveis concretos que en cada ámbito se deben acadar.






TEMA 3: O ensino de linguas no presente modelo educativo, nacional e autonómico.

O ensino de linguas no presente modelo educativo, nacional e autonómico.

Como xa se veu no tema 1, o MCREL incluíu cambios na ensinanza das linguas estranxeiras a nivel europeo. Todos os países deberon integrar nos seus currículos diferenzas substanciais para poder acadar os niveis esixidos a nivel comunitario. Por isto, xa dende a LOE se viñeron integrando reformas no sistema educativo que incluían non só cambios na aprendizaxe de lingua e no sistema de avaliación, senón tamén noutro tipo de coñecementos necesarios para acadar o maior desenvolvemento persoal dos alumnos. Así, introducíanse as competencias clave no currículo.

Non obstante, considero pouco realista que se poida alcanzar o nivel B2 ao rematar o Bacharelato en España da noite para a mañá. Considero que hai que investir moitos recursos para que o nivel de linguas estranxeiras aumente. Para isto, non só considero unha fantástica idea a introdución das escolas plurilingües que introduzan outras materias nunha lingua estranxeira, senón que tamén vexo imprescindible que poñan auxiliares de conversa nativos en todos os centros. Esta é unha maneira estupenda de estar en contacto coa lingua e practicala de xeito oral, non só escrito, porque un só profesor na aula non é suficiente para que todos os alumnos (sobre todo agora coa última reforma que recortaron en mestres e aumentaron o número de estudantes por aula, contribuíndo a todo menos a mellorar a calidade da ensinanza) poidan practicar o que necesitan para que haxa unha mellora real e aumente a súa seguridade en si mesmos, que vai da man da verdadeira fluidez no idioma.

Deste xeito, acabaríanse as desigualdades na aprendizaxe de idiomas. Porque hai pais que teñen os recursos suficientes para proporcionar aos seus fillos clases particulares ou estancias no estranxeiro, pero outros que non o poden permitir. Así mesmo, tamén hai moitas máis escolas nas grandes vilas e cidades que dispoñen de programa bilingüe, pero non todos os centros dispoñen deste recurso e moitos estudantes de pobos pequenos perden a oportunidade de disfrutar desta opción, o cal me parece tremendamente inxusto. Outra xoia la Lomce, conseguir que os centros con máis recursos atraian aínda máis recursos, centrando así nas cidades os mellores centros e deixando aos que están máis afastados no olvido. Nada que ver coa lei existente en Finlandia de que os nenos deben ter acceso a unha escola (de calidade) que estea máximo a 5 km da súa vivenda.

Para que España logre acadar os niveis que se pretenden acadar, é necesario ter un cambio substancial no ensino das linguas. Así, será imprescindible que cambien a metodoloxía e intenten enfocala por proxectos, xa que se demostrou ser unha aprendizaxe máis significativa.

Outro cambio moi importante na perspectiva da ensinanza de linguas é a de presentar unha actitude aberta cara todos os cambios e novas metodoloxías, así como a de sacar partido aos contidos doutras clases para unir os recursos de aprendizaxe. Asocialo tamén con intereses persoais dos alumnos que os inviten a interesarse por outras culturas e demostrar con frecuencia os pequenos éxitos no avance da aprendizaxe que van acadando, por exemplo con exercicios ou con probas regulares, e non só cun exame final que faga ao alumno desanimarse e non querer seguir avanzando.

Ademais, compre non olvidarse das TICs, un tipo de ensinanza innovadora que asegura a atención de todos os estudantes á hora de realizar actividades na aula ou tamén na casa.


O factor máis importante na ensinanza é conseguir levar a cabo unha clase interactiva, para que así todos presten atención e reteñan en maior medida o aprendido.

TEMA 2: A LOMCE

A LOMCE

Esta nova lei para a mellora da calidade educativa resultou ser un auténtico fiasco.
Millóns moi necesarios para outras cousas moi requeridos nunha época dura para o país investidos en dar máis voltas a unha ensinanza que (con salvedades, especialmente nas materias de idiomas) xa se podía presumir dela.

Unha reforma aplicada por un partido político conservador e desigualitario que busca a mellora duns poucos e o atraso de outros, adornándoo con palabras bonitas e frases animadoras.
O punto máis polémico desta nova reforma foi a introdución de reválidas, volvendo así a esa época tan botada de menos por algúns que era a de Franco. Na que os ricos se podían permitir estudar e os outros quedaban relegados a un segundo plano.

Así, as reválidas buscan roubar títulos e aforrar en educación, intentando a toda costa desviar o alumnado a ciclos en lugar de a universidade. Deste xeito, formarase ás persoas para un único obxectivo, que será o de desempeñar unha tarefa concreta nunha empresa, en lugar de coñecer mundo e desenvolver un pensamento crítico  e coñecer outras áreas relativas ao estudo seleccionado.

Ademais, as probas non valen para nada en termos reais de educación. Unha boa formación é continua, de nada vale unha proba externa que veña a avaliar contidos concretos tras anos de formación, e que dependan do estado de ánimo dun único día, representando un resultado irreal da verdadeira situación académica do alumno. Implicando ademais que se lle quite un título claramente obtido tras dous anos de esforzo e éxito.

Da mesma maneira, é unha reforma que busca crear man de obra axeitada para as empresas e que fai que os profesores se centren en entrenar aos estudantes para pasar esas probas, deixando así de lado outros aspectos culturais e críticos que os profesores ata agora tiñan tempo para aportar. Este é o verdadeiro obxectivo da última reforma do PP, e da que tamén está detrás a OCDE, que é o de que o pobo non teña pensamento crítico e social, senón que sexa competitivo e enfoque todos os seus recursos en buscar éxito laboral a través de dar ganancias ás empresas.

Paréceme lamentable que todos os gobernos fomenten tanto o interese polos resultados PISA, cando en realidade están levados a cabo por unha institución que non ten nada que ver coa educación. Se a escusa que utilizan para isto é a de asegurar que os profesores cumpren co seu traballo, entón que se fagan as avaliacións aos profesores, que empece a funcionar a inspección dunha vez por todas. E de paso que tamén empecen a funcionar as inspeccións a nivel político.

De todos xeitos, non considero que todos os aspectos que se introduciron na educación (xa coa LOE) sexan malos. Paréceme moi interesante que se valore a capacidade comunicativa dos alumnos, que os ensinen a apreciar os seus propios recursos, non só a capacidade de memorización, senón tamén a súa capacidade propia de resolución de problemas e de sentirse a si mesmos valorados polos coñecementos que poden aportar ao grupo.

Tamén me parece moi importante que obriguen a educar na tolerancia, que empeza saíndo da actitude de respecto que amosan os profesores na aula, que ata agora nalgúns casos brillaba pola súa ausencia. E tamén valoro que aposte pola interactividade e a transversalidade nas aulas, conseguindo así un coñecemento permanente.

Vexo ben de igual maneira que se introduzan ciclos duais, e opino que todos os ciclos deberían selo, posto que se está formando a traballadores exclusivos para empresas, non para investigación nin outros ámbitos, co cal vexo moi comprensible que sexan elas as que colaboren nesta formación.
E vexo ben que inclúan nas programacións a importancia do respecto e da tolerancia, poisto que esta, xunto coa solidariedade, a preocupación polo planeta e o interese por aprender é o único camiño para unha evolución real da raza humana e a súa supervivencia conxunta.



TEMA 1: O Marco Común Europeo de referencia para as linguas

O Marco Común Europeo de referencia para as linguas

Estudo e discusión dos documentos fundamentais sobre o ensino de linguas estranxeiras no contexto europeo.

Desde a creación da Unión Europea co obxectivo de impulsar a cooperación económica e asegurar tratados de unión e de paz, o interese pola aprendizaxe de linguas veuse moi incrementado. Grazas ao libre comercio e á moeda única, os negocios entre países aumentaron drasticamente. Así, xurdiron as necesidades das empresas de contar con traballadores que dominaran idiomas en todos os ámbitos.
Os métodos de aprendizaxe de idiomas, polo tanto, comezaron a evolucionar.

Non obstante, cabe sinalar a gran diferenza de ensinanza e de niveis que había e segue habendo en todos os países integradores da Unión. Por este motivo, xurdiu a necesidade de crear un sistema que clasificara todos os niveis e os integrara de maneira oficial para todos os países.  Así xurdiu o Marco Común Europeo.

O Marco Común Europeo lista os obxectivos a cumplir nos países da comunidade para así poder alcanzar a totalidade dunha integración europea. Inclúe que métodos hai que empregar no ensino de linguas e establece os criterios que hai que cumprir para acadar cada nivel de competencia lingüística. Este marco divide os niveis en A1, A2, B1, B2, C1, C2. Sendo o A o de principiante e o C2 o de experto, aínda que sen alcanzar o nivel de nativo.

A aprendizaxe de linguas é considerada un proceso de educación permanente, posto que detrás dunha lingua hai toda unha cultura e unha historia, e é imposible de acadar todo o que esta conleva tan só co estudo do vocabulario e da gramática. Por isto, resulta gratificante o desexo de seguir afondando nas linguas estranxeiras para poder comprender todos os puntos de vista e coñecer todos os contextos.
Así mesmo, é importante non esquecer que existen linguas minoritarias que están reguladas e que representan un importantísimo valor cultural á poboación que representa. Polo que os gobernos teñen que protexer e fomentar o seu uso e estudo, porque supoñen un importantísimo valor cultural.

O Marco Común Europeo inclúe tamén unha lista de diferentes tipos de motivacións na aprendizaxe de linguas estranxeiras que divide en 9 apartados, que son os seguintes:

1.        Contexto político e educativo 
2.        Enfoque adaptado 
3.        Niveis comúns de referencia 
4.        O uso da lingua e o usuario ou alumno 
5.        Competencias do usuario ou alumno 
6.        A aprendizaxe e a ensinanza da lingua 
7.        As tarefas e o seu papel na ensinanza da lingua 
8.        A diversificación lingüística e o currículo 
9.        A avaliación 

Este é o xeito que busca conseguir unha formación plena nas linguas.

Así, os profesores de linguas estranxeiras deberán adaptarse e intentar enfocar as súas clases a acadar os obxectivos buscados.

Inténtase tamén facer as aulas o máis interactivas posibles, utilizando o método comunicativo e poñendo aos alumnos en contextos reais que os fagan sentirse interesados polo que están aprendendo.
Ademais, cada vez estanse fomentando máis as viaxes para aprender idiomas, método infalible para incitar o interese polas linguas e culturas na xente nova, conseguindo así elevar o nivel intercultural entre os países de todo o mundo, non só produtivo para a EU.


viernes, 25 de noviembre de 2016

O reto da arte

Nesta entrada publico unha presentación prezi que trata sobre o reto da arte.

Unha actividade proposta para unha unha ou máis tutorías coa fin de incentivar a creatividade e a búsqueda da felicidade mediante a innovación e a cooperación coas persoas que nos rodean.


miércoles, 23 de noviembre de 2016

Harry Potter Capítulo 1

COÑECENDO A HARRY

Aviso: Altamente adictivo

A continuación déixovos o primeiro capítulo da emocionante obra de Harry Potter e a pedra filosofal en versión orixinal.

Podedes acceder ou ben nesta páxina ou abrila nunha nova pestaña.

A disfrutar!

martes, 22 de noviembre de 2016

Some fun exercises - 1º ESO


Bos días a todos,

A continuación presento actividades de repaso do visto na clase para que practiquedes.

Never stop learning!

Have fun!




Act. 1 - Fill the gaps: -ed or -ing



-ed o -ing




Sopa de letras: Adjectives!




Ajectives




Crucigrama: Touristic places!





Touristic Places