Sesión 4 - Carlos Valcárcel: CALL

Sesión 4: CALL

Esta sesión dedicámola á profundización da aprendizaxe de linguas baseado no CALL.

O CALL (Computer Assistance Language Learning) é un tipo de didáctica na ensinanza de idiomas que se basea nas ferramentas dixitais. Pode resultar bastante interactiva e conseguir que tamén sexa efectiva a aprendizaxe. Falamos do termo Gamification (ludificación), que consegue que a aprendizaxe de linguas se faga dunha maneira interactiva, entretida e que se produza de maneira eficaz sen ter que desempeñar un esforzo tan grande como o de memorizar normas e vocabulario.

Xa empezou antes de que chegara internet a todos os fogares, inicialmente facíase a través de cds de audio.

Colleu forza cos anos por múltiples motivos, nalgúns casos por non poder asistir presencialmente a un curso, e outros porque realmente é un reforzo moi efectivo para que se produza a aprendizaxe. Trátase dunha comunicación multimodal, posto que non se trata só de ler textos e escribir redaccións, senón que tamén teñen acceso a vídeos, audios, fotos, etc. E a aprendizaxe visual acostuma a ser a máis eficaz, todo o que se recibe a través dunha imaxe, permanece dunha maneira distinta na mente que se se ten que procesar a través de palabras. Deste xeito, coas correctas imaxes e vídeos explicativos, pódese adquirir en menos tempo máis coñecemento.

Trátase dunha aprendizaxe colaborativa, porque aínda que non están xuntos, poden construír tamén o coñecemento entre varios. Ademais do feedback recursivo, a corrección dos comentarios para recibir a información correcta.

Toda esta aprendizaxe lévase a cabo a través de dispositivos informáticos, ben sexa ordenador, tablet ou incluso o propio móbil. Está sempre accesible e disponible para volver dunha maneira rápida a ela sen ser necesario buscar nos caixóns para atopar as páxinas.

Falamos do MOOC e do Padlet, cousas das que gardo un bo recordo por ver na clase de informática. O Padlet pareceume especialmente creativo e divertido, e o MOOC paréceme moi explicativo se está claro e organizado.

Comentamos de novo a importancia da aprendizaxe periférica que se constrúe a través de ver como o fan os outros, ou os coñecementos que eles aportan.

Vimos a posibilidade de utilizar as redes sociais como recursos moi interesantes para a posta en práctica da materia, con menor esforzo e maior diversión, así como o interese intrínseco por estar activo nunha rede que pode unir con máis persoas e no que o factor social aumenta as posibilidades de estar activo na aprendizaxe.

Tivemos a oportunidade de ver unha das páxinas de Facebook de Carlos que utiliza para as clases dos seus alumnos. Foi incriblemente interesante, porque puidemos ver en directo vídeos nos que se sentía a emoción e a implicación dos alumnos que participaban, así como todos os comentarios nas imaxes do blog. Ademais, podíase apreciar que a aprendizaxe era moi real porque eran cousas do día a día que eles utilizan, como falar dos seus ídolos, das súas mascotas, descricións, chistes.... E o feito de que houbese premios incrementaba a actuación e a implicación.

Sen dúbida, un grupo de Facebook para a aula vai a ser unha das ferramentas que use nas miñas clases. Creo que é moi innovador e divertido, e é unha maneira de estar sempre conectado e con curiosidade por saber cousas dos demais, xeito de coñecer moito novo vocabulario con interese persoal por querer entender e coñecer.

Con todo, aínda que este método ten aspectos moi positivos, creo que a experiencia presencial é moito máis gratificante. Se non se entende algo no momento explícase, xorden dúbidas que outras persoas tiveron e que ao mellor a outro desde a casa non se lle ocorrerían. Tamén se trata dunha interacción real e a sensación de unión social fai que se produza un ambiente cálido no aula que favorece a dinámica da clase.