Sesión 2 Ana – Comprensión escrita/lectora

Sesión 2 Ana – Comprensión escrita/lectora

Empezamos cun Warming Up moi divertido cun toque ético de sobre cal sería a nosa maneira de actuar ante una situación de cúmulo de circunstancias na vida diaria. Sen dúbida a miña maneira de actuar tíñaa moi clara, primeiro non armar un cristo na cociña, logo o bebé, logo os timbres porque o descoñecido non prima en absoluto ante o persoal e por último a roupa, se se molla xa se volverá a lavar, será por roupa…

Sen dúbida este tipo de actividades son moi divertidas e interesantes para captar a atención do alumno, que desconecten da asignatura anterior e outras distraccións persoais e pasen a centrarse nas actividades comunicativas.

Fixemos un exercicio de proba de que os alumnos non len os exercicios, cousa que me recordou moito a min. O certo é que creo que é algo humano lanzarse a intentar resolver o problema sen analizar a situación correctamente antes, igual creo que é pola presión da sociedade de facer todo a correr, de que canto antes se faga máis efectivo se é, cando é mentira. Canto mellor se faga máis efectivo é, porque se eliminan os posibles posteriores arreglos.

Ana tamén nos comentou a estratexia de poñer a principios de curso un texto de selectividade e a finais de curso volverllo a poñer, para darse conta así dunha maneira real de canto melloraron, levantándolle isto a autoestima e confianza en si mesmos de cara a esta proba. Isto paréceme moi importante na aprendizaxe de idiomas, a ausencia de vergoña e confianza para progresar. Algo que sen dúbida eu traballaría desde o primeiro día intentando crear un bo ambiente na aula.

Logo vimos unha actividade para a adquisición de adxectivos que se pode propoñer e que da mesma maneira tamén fomenta o aumento da confianza en si mesmos, que consiste en describir as cualidades do compañeiro e cales non ten e lles gustaría ter. Polo xeral soen ser benevolentes e só pola curiosidade que terían, prestarían moita atención, quedaríanse co vocabulario e sacaríalles un sorriso.

Durante a transición da aula, Montse fixo un comentario moi interesante dun recordo que tiña da súa clase de inglés cando estaba de alumna no instituto e a súa profesora era esta mesma. Ese recordo trataba de que nunha ocasión, unha das compañeiras de instituto ou ben copiara ou lle fixeran a redacción que había que entregar. A estratexia inmediata da profesora para sancionar e resolver isto foi preguntarlle nada máis chegar a clase ao día seguinte por determinadas estruturas ou vocabulario que contiña esa redacción. Ao non sabelas, resultou evidente o delito e, aparte de ter que repetilo, non lles quedaría ganas de volver a copiar.

Tamén vimos os tipos de lectura e como se deben levar a cabo para que sexa eficaz, falarlles deles e da importancia de buscar aspectos clave e información específica para poder sacar o máximo proveito posible para solventar as tarefas.

Parécenme todos xeitos moi acertados de desenvolver unha clase de idiomas. Dinámica, proactiva e con moito interese. Ademais de asentar bases e sentir esa tranquilidade na aula que lles leva a estar máis relaxados (porque a tensión nunca levou a nada) e adquirir mellor os coñecementos. Sen dúbida sempre tirarei de polo menos unha actividade interactiva en cada clase para que esta se faga máis levadeira e se relaxen. E tamén teño moi claro que a mediados-finais de cada aula preguntarei o vocabulario repetidas veces para que o vaian memorizando, asegurándome de que se levan os conceptos clave e o vocabulario máis destacado.